Stowarzyszenie CSR Odwiedź naszą stronę - www.csr.biz.pl

  • 0

Pasja w kinie amatorskim. Relacja z 57 edycji OKFA!

Wtorek, 21 Czerwiec 2011 19:59 Wpisany przez: Dominika Rzepa
Amator to miłośnik. Osoba nieprofesjonalnie, ale z pasją zajmująca się… w naszym przypadku filmem.
 
Czym więc jest  kino amatorskie? Jak często można dostrzec w nim jego najbardziej gloryfikowany składnik, wspomnianą  już PASJĘ?
Nie ma chyba lepszej okazji, by samemu odnaleźć odpowiedź na to pytanie, niż Ogólnopolski Konkurs Filmów Niezależnych Imienia Profesora Henryka Kluby - OKFA. Tegoroczna, już 57 edycja, odbyła się w dniach 16-19 czerwca w Koninie. 
W czym tkwi siła tego festiwalu?
OKFA to nie tylko kilkugodzinne bloki filmów konkursowych, ale przede wszystkim warsztaty, spotkania z profesjonalistami, fachowe i otwarte omówienia konkursowych prac. Co roku jury chętnie dzieli się swą wiedzą i doświadczeniem z gośćmi festiwalu, służąc radą, pomocą, cennymi uwagami. To właśnie owo warsztatowe wsparcie przyciąga do Konina zwolenników kina niezależnego.
 

Ze 183 nadesłanych filmów do udziału w tegorocznej edycji konkursu zostało dopuszczonych 50. Dzięki takiej selekcji, w prawie wszystkich przypadkach udało się utrzymać wysoki poziom prezentowanych prac. Ważnym elementem festiwalu są omówienia filmów. Po każdym bloku projekcyjnym obecni autorzy mieli okazję wysłuchać zastrzeżeń jurorów - prof. dr hab. Stefana Czyżewskiego – operatora obrazu filmowego, wykładowcy i prorektora PWSFTViT w Łodzi, Andrzeja Kołodyńskiego – doktora filmologii, krytyka filmowego, redaktora naczelnego miesięcznik,a „Kino”, Stanisława Pulsa – członka zarządu Światowej Unii Filmu Niezależnego UNICA. Tradycją festiwalu jest także obecność „Jury Młodych” (Magdalena Kącka, Tatiana Niemczynowicz, Edyta Seweryn).
Nie było słodko. W większości przypadków jurorzy dosadnie wyrażali swoje opinie, często używając naprawdę mocnych słów. Prawdę mówiąc, nie ma w tym nic złego. Konstruktywna krytyka, a tylko taką można było usłyszeć, to jeden z najlepszych drogowskazów dla filmowców amatorów. Nikt nie usłyszał od oceniających suchego „Nie podobało mi się i koniec”, jednak wielu usłyszało „W Twoim filmie nie podobało mi się to… PONIEWAŻ”- i tu, po krótkiej dyskusji opinie jurorów przeradzały się w fascynujące wykłady dla zasłuchanej publiczność.
 

Projekcje filmowe urozmaicały dodatkowe atrakcje. Pierwszego dnia uczestnicy mieli okazję popłynąć statkiem „Dziwożona”. To tu przy pięknych, wręcz filmowych pejzażach odbywały się rozmowy już nie tylko na temat filmu. 
 
 
 
Drugiego dnia salę kinową wypełnili goście przybyli na seans „Historii kina w Popielawach”, który był tylko wstępem do spotkania z Krzysztofem Majchrzakiem. Jest to jeden z najciekawszych i najbardziej charakterystycznych polskich aktorów. Prócz roli u Jana Jakuba Kolskiego, Piotra Szulkina i Witolda Leszczyńskiego, aktor może pochwalić się także współpracą z samym Davidem Lynchem.  Rozmowy z artystą toczyły się na różnych polach. Nie dotyczyły jedynie filmu, ale także muzyki, relacji międzyludzkich, miłości… Pan Krzysztof chętnie dzielił się swoimi poglądami na różne tematy, rozmowa była bardzo otwarta, aktor sam zachęcał do zadawania pytań. Dyskusje co jakiś czas były przerywane po to, by artysta mógł… zasiąść przy fortepianie i oczarować całą salę swoją muzyką. Obecny na festiwalu filmowiec – Wojciech Wikarek bardzo trafnie podsumował wieczorne wydarzenie twierdząc, że po zakończeniu spotkania czuje się jak po wyjściu z dobrego filmu – powtarza sobie „będę taki jak główny bohater”. Wszyscy przyznaliśmy rację. Pan Krzysztof to bez wątpienia osoba, która niezwykle silnie i pozytywnie potrafi działać na ludzi, dzieląc się swoimi emocjami i poglądami.
 
 
 

Kolejnego dnia odbył się recital Edyty Geppert. Publiczność oklaskiwała artystkę na stojąco i dwa razy wywołała na bis. Niestety nieubłaganie nadszedł ostatni dzień festiwalu. Oczekiwany ze względu na galę rozdania nagród, niechciany ze względu na konieczność rozstania się z uczestnikami festiwalu.

Przyszedł czas na werdykt jurorów!

 

Jury w składzie: prof. dr hab. Stefan Czyżewski  - przewodniczący, Andrzej Kołodyński, Krzysztof Majchrzak, Stanisław Puls po obejrzeniu 50 filmów postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia:

 Film niezależny:

Grand Prix OKFA 2011

 „Wszystko” – Iwo Kondefer

 I Nagrody  nie przyznano

 II Nagroda  ex aequo 

 „Szukając żubrów” – Jacek Dworakowski

 „Gdyby nie to, że tak ślisko 2” – Wojciech Wikarek, Władysław Bąk, Jacek Kudlicki

 III Nagroda„

Droga mistrza” – Kamil Krukowski, Kamil Kozieniec, Marcin Kulczycki

 Wyróżnienie 

„Dżołana before-after” – Łukasz Rembas, Daria Antczak

 

Film studentów szkół filmowych:

Grand Prix OKFA 2011 

„Porozmawiaj z nim” – Agata Prętka

I Nagroda

„Chcę wstąpić do Policji” – Agnieszka Mania

II Nagroda

„Wycieczka” – Bartosz Kruhlik

III Nagroda

„Takie życie” – Daniel Zieliński

Wyróżnienia 

„Zniknięcie” – Bartosz Kruhlik 

„Wino” – Krzysztof Szafraniec

„Plumm” – Andrzej Dybowski, Paweł Błąkała, Krzysztof Jędrzejek, Jakub Kosakowski, Przemysław Patyk

 

Jury Młodych w składzie Magdalena Kącka, Tatiana Niemczynowicz oraz Edyta Seweryn postanowiło przyznać trzy równorzędne wyróżnienia oraz nagrodę główną. 

Wyróżnienie za animację, w której formalne wyrafinowanie spotyka się z nieobojętną widzowi treścią, otrzymuje „Rosa alba” Beniamina Szweda.

Wyróżnienie za mistrzowsko zadane widzowi pytanie: dokument czy fabuła, otrzymuje Iwo Kondefer za film „Wszystko”.

Wyróżnienie za podjęcie delikatnego tematu i wyjątkową wrażliwość w jego dokumentalnym opracowaniu, otrzymuje Daniel Zieliński za film „Takie     życie”.

Główną nagrodę otrzymał film „Babcia wyjeżdża”, autorstwa Tomasza Jurkiewicza. Nagrodzony za więcej niż przekonujące aktorstwo, walczący z banałem scenariusz, jak i (po prostu) pięknie skomponowane kadry.

 

57 OKFA dobiegła końca. Każdy uczestnik wyjechał z Konina z własnym bagażem przemyśleń ,wspomnień, nowych znajomości. My już nie możemy doczekać się kolejnej edycji! Na koniec słowa, którymi Krzysztof Majchrzak podsumował tegoroczne wydarzenie:„Cenię człowieczą determinację w drodze do widza i żarliwość w badaniach. To potem funkcjonuje w postaci pięknej, serdecznej wypowiedzi, która trafia do serca. W tym sensie dla mnie nie ma opozycji pomiędzy tak zwanym zawodowstwem a amatorstwem”
Ja  tegoroczny konkurs w Koninie mogę skwitować słowami : Amator - to brzmi dumnie!
 
zdjęcia: Bartosz Gajda, Wojciech Szwiec